روزهای پسرانه

    تو لب‌­خند زیبای خدا باشی و من نگاه‌­ت کنم؛ تو همه‌­ی من باشی و من نگاه‌­ت کنم؛ تو کودک ِ من باشی و من نگاه‌­ت کنم؛ تو با من حرف بزنی و من نگاه‌­ت کنم؛ تو بخندی و من نگاه‌­ت کنم؛ تو نق بزنی و من نگاه‌­ت کنم؛ تو خیال­‌بافی کنی و من نگاه‌­ت کنم؛ تو روزی هزار بار(!) با لحن خاص خودت صدایم بزنی و من نگاه‌­ت کنم؛ تو شیرین‌­زبانی کنی و من نگاه‌­ت کنم؛ تو برایم داستان‌­سرایی کنی و من نگاه‌­ت کنم؛ تو دست کوچک‌­ت را میان دست‌­م بگذاری، با من قدم...

    پاییز؛ سلام                                                                      پاییز ِ زیبا؛ سلام پاییز ِ برگ ریز ِ هزاررنگ؛ سلام سلام پادشاه فصل­‌ها ... ســـــــلام ...   رسیدن‌­ت به خیر دوست‌­ترین ...     پاییز ِ مهربان؛ تو خوب می‌­دانی که همه‌­ی معصوم­یت کودکی‌­ام گره خورده به بی‌­قراری­‌های تو. گره خورده به آن روزهایی که خور...

  آریاجون؛ این مطلب را در حالی می­‌نویسم که مدتیه، کم کـَم­َک از من فاصله گرفتی و هم­دََم اوقات بابا رامین شدی. فکرش هم نمی‌­کردم که به این راحتی وابستگی رو پس بزنی و مستقل بشی، مردی بشی واسه خودت. حتی تو خواب هم نمی‌­دیدم برای خوابیدن جایی غیر از آغوش­م رو پیدا کنی. خوش­حال‌­م که قدم به دنیای بزرگ مردانه گذاشته‌­ای. چه قدر خوش­حال‌­م ... اصلا نفهمیدم که کـِـی این­‌قدر بزرگ شدی؟ این­‌قدر بزرگ که حتی برای درد هم گریه نمی‌­کنی. که اگر هم اشک بریزی، هم­زمان دستای کوچیک­ت را برای برداشتن‌­شون به سمت...

  در پی به پایین پرتاب شدن هرگونه جنس منقول توسط پسرک از هر ارتفاعی که به تازگی منحصر به پله‌های ساختمان شده و انگار این میل تمامی ندارد ؛ پدر به پسرک تذکر دادند که افتادن هر وسیله‌ای به پایین برابر است با برداشته شدن توسط آقای همسایه و نیست و نابود شدن توسط ایشان ... (که اغلب ایشان مسؤولیت هماهنگی با جناب نظافت‌­چی را دارند)     پدر در حال ترک خانه پسرک با حالتی نگران:   " بابا؛ مواظب باش از پله‌­ها نیفتی، آقای همسایه تو رو ورمیداره می‌بره " ...

        شهمیرزاد - آریاجون و کبوتر و بیل     سمنان - باغ بابایی - آریاجون منتظر و مترصد که زودتر آب برسه ...   باغ بابایی - هلال ماه و درخت انار ...

  پیرو میزبان بودن ما تو این چند هفته‌­ی اخیر، پسرک حسابی از تنهایی دراومده... و اما؛ بعد از مدت­ها، پری­‌ناز (دختردایی آریاجون) و مامان،‌ بابای مهربون‌­ش اومدن و چند روزی هست که مهمون ما شدن با وجود پری­‌ناز حسابی به آریاجون خوش می­‌گذره...                انصافا همراه شدن با دختر بچه­‌ها اونم تو سن پری­‌ناز بسیار سخته و البته طاقت­‌فرسا ، شاید هم برای من سخت باشه... نمی‌دونم قهرکردن و لوس‌­بازی رو از کجا یاد می‌­گیرن ، انگار یه جفت از کورو...

  چه لذتی بالاتر از این­‌که، پسرک صورت ِ چون برگ گل­ش را بر بازویم بنهد و دست ِ نازک ِ چون شاخه‌­ی نیلوفرش را از سر ِ مـِهر به دور گردن‌­م حلقه کند و سرش را در گریبان‌­م فرو ببرد... لحظه‌­ای بعد؛ صدای سنگین شدن نفـَس‌­ش آگاه­م کند که با خوابی شیرین هم‌­آغوش شده...       عشق به فرزند دیوانه‌­کننده است...       +   راستی این ترانه هم میهمان خلوت من و پسرک بود.  شنیدن دارد.     ...