روزهای پسرانه

  امروز داشتم به آریاجون ناهار می دادم که توجه م جلب شد به خط هایی که با ماژیک روی پاش کشیده بود و کمی از اونا از زیر شلوار پیدا بود شلوارش رو کشیدم بالاتر، چشام گرد شد میگم: « آریا اینا چیه رو پات؟ » میگه: « جارو برقی، جارو شارژی »     پی نوشت: نتیجه می گیریم وقتی مادر بچه، با ماژیک روی پای کودکش نقاشی می کشه، بچه هم بدش نمیاد از این تجربه ی مامانش استفاده کنه  ...

    تو این یکی دو ماه اخیر، دامنه ی لغات آریاجون، هر روز داره وسیع تر میشه. (پسرک از مدتها قبل از تولد یک سالگی، تعدادی از کلمات رو به صورت محدود و به زبان خودش بیان می کرد) تقریبا بیشتر کلمات رو می تونه ادا کنه، و بعضی رو هم کمی دست و پا شکسته. جملاتش از دو کلمه فراتر نرفته که شامل فاعل و فعله. اما بعضی جملات یا بهتره بگم شبه جملاتش تقریبا شامل 5 یا 6 کلمه میشن؛ (میگم شبه جمله، چون فعل و حروف اضافه و حروف ربط ندارن) خدا می دونه روزی چند بار خودمو مهمون دست و پا و صورتش می کنم واسه بوسیدن وقتی با حرف زدنش، پـَـرتم می کنه تو یه دنیای دیگه.   دوست دارم بعضی از کلمات رو همونطور نادرست و شیرین ادا کن...

  یکی از تصاویری که از مادر عزیزتر از جانمان  در کودکی هایمان به گاه برخاستن از خواب، در ذهنمان نقش بسته، این است که؛ ایشان را پشت چرخ خیاطی ملاحظه می کردیم که صدای قژ قزش هنوز هم برایمان زیباترین سمفونی شنیدنی کودکی هایمان می باشد. و یا اینکه در آشپزخانه بودند و مشغول طبخ غذا و دیگر امور مربوط  به خانه داری ... و به وقت بیداری مان هم با ما بودند و مراقب و مواظب ما و یا مشغول بازی با ما ...   و احتمالا تصویری که در ذهن آریا به وقت برخاستن از خواب، از ما خواهد ماند، این است که؛ یا ما را پشت کامیپوتر می بینند و صدای تلق تولوق کیبورد تا ابد در گوشش زنگ خواهد خورد. و یا اینکه ما را کتاب به دست به یاد خواه...

    پیرو علاقه ی بیش از حد پسرک به پارکینگ، امروز با کمترین امکانات براش یه پارکینگ درست کردم. وسایل خاصی هم احتیاج نداشت؛ جز یه جعبه، قیچی، کاتر، چسب و مهمتر از همه چیز حوصله ... پسرکم امروز کلی با این کاردستی سرگرم شد ...

  از دوست عزیزم، الهام مامان علی رضای نازنین تشکر می کنم که منو به این بازی دعوت کرد و عذرخواهی می کنم که چند روزی تعلل کردم ...   س : بزرگترین ترس از زندگی؟ ج : از دست دادن عزیزانم   س : اگه 24 ساعت نامرئی می شدی چیکار می کردی؟ ج : یه کامیون نامرئی هم با خودم می بردم شهر کتاب مرکزی، طبقه ی همکف، همه ی کتاباشو بار کامیون می کردم و با خودم می بردم یه جایی که دست هیچ کس بهم نرسه...   س: اگه غول چراغ جادو توانایی برآورده کردن یه آرزو بین 5 الی 12 حرف رو داشته باشه، اون آرزو چیه؟ ج : یه دونه از اون قالیچه های پرنده برام بیاره، که هر جا خواستم خودم برم...   س: از بین...

  ما همش به این امید بودیم که نازنین پسرمون بزرگ میشه و علائقش عوض میشه؛ اما اشتباه کردیم اساسی ...   این پسرک هم منو شناخته و از هر فرصتی و از هر امکاناتی واسه دیدن علائقش استفاده میکنه مثلا خمیر بازی براش گرفتم که سرش گرم بشه، منو وادار می کنه براش خلق کنم دوستان الکترونیکی خمیری رو     معرفی می کنم از سمت راست: ماشین لباسشویی، جارو برقی و پنکه (ساخت داخل، کاملا بومی)  جارو شارژی و اتو: خارج از کادر     و این هم از نمایی دیگر   فکر می کنم تا بزرگ شدن آریاجون، نائل به دریافت مدرک معتبر نقاشی و مجسمه سازی بشم ...

  خلاصه بعد از کلی نقاشی کشیدن واسه پسرک، خودش به تنهایی می تونه نقاشی بکشه و طبق معمول بیشتر از هر چیزی جاروبرقی براش جذابه، چه واقعی ش و چه روی کاغذ این موفقیت بزرگ رو به مرد کوچولوی بزرگ خونه مون تبریک میگم     نقاشی شامل یک عدد جاروبرقی به انضمام دسته، لوله و دکمه های جاروبرقی می باشد که روی بدنه ش تعبیه شده.  و همچنین یه دست با 200 تا انگشت که بیشتر شبیه پا شده ...